Quannu ù primu sulu rà matina
vè trocculànnu ì vitri rì barcùni,
nà signurèddra vistùta rà pacchjièna
fèri à fatìga rì cù jiè n’custùmi.

C’ ù pettinu s’allisci lì capiddri
chi ss’èra assòti cumi nà lavìna,
sì jiètti ‘n’ànti, arètu,à tutti i leti,
corivi lucenti n’dà l’aria rà matìna.

Cù gàrte sì l’intrecci c’ù nastru
ch’è nù ricrìu allì guardè ì menu,
pò si l’aggàrbi cù mastrìa à tuppu,
cumi jiè trariziùna rì Murènu.

Pì jièssi teni là vesta chì chjìchi
e nù curpèttu cù sùpa ù maccatùru,
camìni seria, nà picchi s’annàchi,
cumi sì mòvi allu ventu nù sciùru.

Mario De Rosa (dalla raccolta T' Aricordisii?)